1:17

tęsknię, choć wiem nie powinienem

zostałem sam jak stoję...

-

dziwny moment by robić tego typu podsumowania

i tak naprawdę nie wiem co napisać

doklejam uśmiech i każdego dnia udaję superbohatera

próbując zbawić świat

a tak niewiele ode mnie zależy

-

nie wiem co tutaj robię

i nie chcę tu być

-

hej, przyjaciele, gdzie jesteście?

1:29

schudłam. planuję dalej chudnąć. to tyle.

1:22

od jutra realizuję swój podstawowy cel 

zaplanowany jeszcze przed studiami

ojejku, będzie tak dobrze!

but how we move from A to B?

pierwsza czterdzieści siedem

poszukiwania roweru idealnego

kolejna wspólna pasja

wakacyjny wyjazd 

spanie na dziko w namiotach

rozpalanie ogniska

i codziennie pokonywane kolejne kilometry

moje kolano jest śliwką i pokazuje mi środkowy palec gdy błagalnie pytam o aikido

w piątek bokka

chwila oddechu

potrzebuję tego

zastanawiam się, czy to nie dziwne

że planujemy już powoli jak będzie wyglądało nasze pierwsze mieszkanie

i pierwszy samochód

pierwszy nasz kot

a nie mój ukradziony z twojego podwórka

lubię te rozmowy, pozwalają mi wierzyć

paryż? co o tym myślisz?

ps: tutaj były słowa które skasowałam

nie chcę wracać do przeszłości

piątek, noc

hej,

nikt nie odbierze nam wspomnień

-

dzień od wschodu do zachodu słońca

udane szkolenie pod poznaniem

po którym poszliśmy na plażę nad jezioro kierskie

i ktoś powiedział "przecież nigdzie się nam nie śpieszy, prawda?"

ukradłam dziś rower mojej współlokatorki 

i zwiedziłam cały poznań

spotkałam kilka znajomych twarzy

przesłuchałam kilkadziesiąt utworów

i myślałam

wspominałam

analizowałam

bardzo mi smutno

nikt nie wie jak to wszystko naprawić

a tak bardzo chciałabym być tą osobą

która połączy wszystkie rozsypane elementy

i sklei je w całość

minął rok i jestem silniejsza

już się nie boję

zostały jedynie bezsenne noce,

 koszmary i 

ja

największy z nich

( wciąż jestem tą samą osobą. uwierz. )