00:54

nie rozumiem

tej ciszy, tego braku porozumienia

przecież znasz mnie najlepiej

mimo dzielącej odległości

wiesz, że jestem taka sama tak wtedy

ja się nie zmieniam

14:00

stoję właśnie w kolejce by odebrać peke

to idealny moment żeby wyrzucić z siebie całą frustrację dzisiejszego dnia

znowu okazuje się że dialog nie istnieje w przypadku trudnych tematów

i ludzie skupiają się wyłącznie na sobie

znowu oberwałam, znowu bardzo się zawiodłam

po raz kolejny powiem sobie- bądź egoistką

nie pozwól się więcej ranić i wykorzystywać

ale nie potrafię, całym sercem chcę robić coś dla ludzi

pora się zastanowić co dalej

każdy koniec jest początkiem czegoś nowego

więc widzę przyszłość optymistycznie

jedynie ból gdzieś w środku przypomina

że znowu dałam się oszukać

w ten sposób nie zyskuje się przyjaciół. 

- 

znowu poznań, po 3 tygodniach walki z płucami

kolejny rok studiów, straszne rzeczy od samego początku

pora pożegnać depresyjną atenę

planuje wygrać. wszystko.

00:09

nigdy nie róbcie drzemki na zasilaczu od laptopa

przed chwilą zeszła mi skóra

boli wciul i czeka mnie żywot muminka bez koszulki (śmiech)

04:37

chopin. niezawodny. miałam być pianistką.

need some music, please

potrzebuję dużo dobrej, nowej muzyki, ktoś, coś? najlepiej pasującej do kubka z herbatą (muminek choruszek pozdrawia)

bo zamiast śmigać na macie

walczę z projektem

 wczoraj dostałam mój pierwszy inhalator

na pocieszenie- różowy

nie mogę się tutaj odnaleźć, w moim rodzinny mieście kończy się jeszcze lato i przyroda jest jakieś 2 tygodnie do tyłu z tym co zastałam wczoraj w poznaniu

smutne to, tak jak smutna jest jesień. 

dobrze, że jest ze mną mój mały programista (i zapas yankee candle!)